نوروز هرات

نوروز هرات

 

باز در ســینه تپد دل به هـوای دگری

دارد آهنـگ ســـر بام ســـرای دگری

می کند زمزمه با خویش نوای دگری

یا که دارد خبـــری باز زجـای دگری

 

تشنۀ دیدن آن شــاخ نبــــات است دلم

دوستان! گرم تمنّــای هرات است دلم

 

شهرمن نیمۀ اسفند نه گرمست ونه سرد

مشــکبـو گردد هرجای که بنشـــیند گرد

یاد آن دوست که از تخت ظفر می آورد

دوسه شاخی گل سرخ ودوسه شاخی گل زرد

 

ارغوان و گل طاووس در آن شهرو دیار

خبر خوش همی آرند ز نوروز و بهـــار

 

از در و دربچه چون باد بهاران آید

بوی گل برگ شکوفه به شبستان آید

گویی آن باد همی از بر جـــانان آید

گوید «این خانه چه خوشبوست؟» چو مهمان آید

 

خاک مشک، آب روان آب حیـات است اینجـا

آری ای دوست چنین است، هرات است اینجا

 

دوستان فصل بهار است ز غیزان چه خبر

وقت ســــیلاب رســید از پل مالان چه خبر

از سیوشان چه حکایت زشکیــبان چه خبر

ای نســیم سحــر از طرف خیـــابان چه خبر

 

از طراوتکـــــدۀ سیّـــد مختــار بگو

از مصــــلاّ و ز آرامگـــه یــار بگو

 

از خیابان و ازآن خطّۀ خوشنام بپرس

از صفای سحر، از روشنی شـام بپرس

حال آرامگــــه مولوی جـــــــام بپرس

زان دو دانشـــور نام آور ایّـــام بپرس

 

سعــد دین عارف ذیمرتبت کاشغـــری

وانکه فخر علما بود ز ری تا به هری

 

گر میسّــر نشود سیــر و تماشـــای بهـــشت

این توانی که به نوروز روی جانب چِشـــت

هرکه تانِست ودرین وقت خوش این ره ننوشت

بخت بد بین که بهشت هری از دست بهــشت

 

ای خوشا اوبه و چشت و درودامانشان خوش

بوی گل نغمۀ مرغان نواخوانشـــــــان خوش

 

پایۀ عزّم اگر بر سر مهــر و ماهست

سر من برخی خاک در کازرگاهـــست

مهر عرفان همه تابنده ازین درگاهست

بینوایی که زند بوسه براین در، شاهست

 

زان بهاران هری اینهمه دلخواه آید

که نسیمش همه از سوی گذرگاه آید

 

هرچه مشغول کنم این دل سودایی را

کی فراموش کند گلشن شــــیدایی را

آن درو دامن و آن چشمۀ رؤیایی را

منظر نغــــز و کمرگاه تماشــایی را

 

یادم از کودکی آرد سخن شـیدایی

یاد بازیگه و دشت و دمن شیدایی

 

میر داوود خوش و ســـایۀ ناجــویش خوش

چشمۀ نوشش خوش، کیف لب جویش خوش

وان نســیم خوش همچون رَم آهویش خوش

که وزد از کمـر کوه  و هیــــاهویش خوش

 

بـا همـــه تلـخی ایّــام بــوَد کــام تـــو خـوش

شهرمن وقت توخوش، صبح توخوش، شام تو خوش

 

حوت/اسفند 1391 خورشیدی

آصف فکرت – شهر اتاوا

=-=-=-=-=-

یادداشت: دربچه در هرات به جای دریچه - محلات معروف و تفرجگاههای هرات به ترتیبی که درین اثر آمده است: تخت ظفر، غیزان، پل مالان، سیوشان، شکیبان، خیابان (که آرامگاه جامی، سعدالدین کاشغری، فخررازی و دیگران در آنجاست)، سید مختار، مصلّا، کازرگاه، چشت، اوبه، شیدایی، میرداود

 

/ 0 نظر / 31 بازدید